Hij heeft daarna geen heimwee verschijnselen meer gehad die eerste vakantie. Hij vond de voor ons simpelste dingen één groot feest, zoals in bad gaan, mee gaan om boodschappen te halen, samen spelletjes doen, en ons helpen met allerlei dingen

. Ook het eten is vaak een feest, het liefst eet hij pasta en hagelslag op z'n boterham en je kon zijn vreugde niet groter maken door 'ja' te zeggen op zijn vraag of hij voor de 2e keer z'n bakje met gele vla mocht vullen. Warm eten at hij nauwelijks, maar altijd schepten we een klein beetje op. Ik maakte de avond voor zijn terugreis naar Hongarije, een fotoboek voor hem met foto's erin waar hij op stond, en wat hij allemaal had gedaan hier. Ook gaf ik hem een paar (plastic) potten met chocolade pasta mee en hagelslag in z'n tas, voor in Hongarije. Het afscheid viel zwaar, maar daarna merkten we ook hoe intensief het was geweest, ook voor onze jonge kinderen. We nodigden hem weer uit voor de zomer van 2009, in de tussentijd had ik hem brieven geschreven en kaartjes en af en toe een klein cadeautje gestuurd. Toen we hem op gingen halen, herkende hij ons gelijk, en was hij ook blij om ons weer te zien. Hij stond zelfs meteen toe dat ik hem een knuffel gaf.

Op de reis naar huis, begon hij weer te huilen en gaf hij aan dat hij zijn zusje wilde bellen. Dat lukte niet, en hij was weer ontroostbaar. Via een tolk beloofden we hem dat hij 's avonds mocht bellen, en toen kalmeerde hij wat. Eenmaal thuis ging hij weer lekker spelen, maar 's avonds lieten we hem wel met z'n zusje bellen, zoals beloofd.

Onze kinderen hadden nog geen vakantie, en ik was wel benieuwd hoe hij dat zou vinden. Maar hij speelde ook goed alleen, en vaak met onze jongste dochter. Dvd's van Tom en Jerry waren z'n favoriet. Als hij 's nachts naar de wc moest, kwam hij me halen, omdat hij niet alleen durfde, en dat was wel vermoeiend om 2 keer op een nacht wakker gemaakt te worden. Al vrij snel begon hij me 'anyuka' te noemen, en toen bleek dat dat 'mama' betekend in het Hongaars was ik erg ontroerd.

Dat hij zich steeds veiliger ging voelen bleek ook wel, hij ging onze grenzen steeds meer uittesten, en we moesten erg opletten dat we daar niet aan toe gaven. Met name die momenten, zijn momenten dat de taalbarriere als heel lastig werd ervaren door mijn man en mijzelf. Ik had me vrij snel al wat Hongaarse woordjes machtig gemaakt, maar niet genoeg om dingen duidelijk uit te leggen of ruzietjes tussen de kinderen te bepraten

.

Het toppunt van de vakantie was wel dat we met z'n allen gingen kamperen met een caravan naar de Beekse Bergen. Ik had hem daar in de brieven die ik hem schreef al op voorbereid. Het was fantastisch om hem zo te zien genieten. Alles was even gaaf, de dieren, de grote speeltuin, het voetballen (zijn grootste hobby!) met de andere kinderen en volwassenen op de camping, het zwembad, en vooral ook het fietsen. We hadden tweedehands een fiets voor hem gekocht, en daar was hij zo trots op!

Die fiets staat al te wachten...want voor deze zomer hebben we onze Tibor weer uitgenodigd voor een vakantie van 3 weken in Holland!

 

Tijdens het verblijf van Tibor in ons gezin heb ik in 2009 een dagboek bij gehouden op mijn weblog, dus voor meer verhalen kijk op Klik hier