Familie Oldeboom,

Hallo,wij zijn Carel en Inge Oldenboom en wij hebben een gastkind

Dominika, een meisje uit het kindertehuis in Gönc, in het 

  noorden van Hongarije.

Het is vier jaar geleden dat ze voor het eerst bij ons kwam……..

Dominika komt uit een groot gezin waarvan de kinderen op straat leefden omdat de ouders zich niet verantwoordelijk voelen voor de zorg en de opvoeding van hen.

De kinderen zijn bij hen weggehaald omdat ze niet goed verzorgd werden en wonen vanaf 2006 in het kindertehuis en vanaf die tijd gaan ze ook naar school

De eerste keer sprak ze uiteraard geen woord Nederlands, en wij zijn het Hongaars niet machtig, dus was het communiceren met handen, voeten en plaatjes.

Tot onze verbazing leert Dominika erg snel en binnen 1 week kon ze al veel woordjes en tellen in het Nederlands ging al tot 10!

We hebben een dochter en een zoon, Marieke van 19 en Jan-Willem van 17, ook zij vinden het geweldig als Dominika weer komt Ze is voor hun het kleine zusje en zij is ook heel dol op Marieke en Jan-Willem.

Dominika is nu 4 x hier geweest ze is alweer erg veranderd ,de eerst keren was ze erg druk ze wilde wel 4 x daags fietsen en zwemmen.

Telkens wilde ze wat doen, geen moment rust had ze, ze kwam natuurlijk ook in een heel ander milieu en kreeg opeens alle aandacht; ze had bijvoorbeeld opeens een eigen fiets en skeelers voor zichzelf.

Ieder keer als ze komt gaat ze eerst naar haar kamertje en kijkt er weer rond wat er nu weer staat want alle knuffels en spulletjes zijn de vorige keer allemaal meegegaan voor haar broertjes zussen en vriendjes en in haar kast ligt weer veel leuke kleding want omkleden doet ze graag en bij ons heeft ze keuze genoeg omdat we het inzamelen .

`S avonds gaan alle knuffels van haar bed en `s morgens zet ze alle spullen weer netjes.

Het slapen alleen vond ze maar niets het is ook wel stil als je alleen op een kamer ligt en je dat niet gewend bent.

Echt spelen op haar kamer doet ze niet, alleen maar opruimen en alles weer anders zetten.

Spelletjes doen vind ze alleen leuk als we het met z’n allen doen; ze heeft er niet veel geduld voor Ook op de computer vind ze maar niets ;alle letters zoeken als ze met haar zus wil mailen

We dachten dat zij dat wel leuk zou vinden, maar zij vind bellen dan veel gemakkelijker en dat doet ze het liefs iedere dag.

Met deze dingen moeten we strakke regels maken anders blijft ze wel steeds proberen of gaat  dan stiekem boven bellen voor het weet belt ze dan naar het kindertehuis en dan kan de rekening lekker oplopen

En zo komen er ieder jaar weer regels bij…….

Het eerste jaar hebben we veel thuis en in de omgeving gedaan

We hadden iemand gevonden die haar zwemles wilde geven en daar was ze best fanatiek in want met een kurk om zwemmen vond ze maar

Dominika wil meestal in bad, dat vind ze erg leuk en als ze eruit komt vind ze het toch gemakkelijk als ik haar help met afdrogen.

Afgelopen jaar zijn we gaan kamperen met haar, dit vond ze geweldig.

Ze kon ook lekker (veilig )fietsen op de camping.

We hadden wel eerst gekeken of het wel een veilige camping was met een klein zwembad waar ze wel in kon staan

Dit was een succes in dit zwembad heeft ze heel wat uurtjes doorgebracht.

Ook met andere kinderen spelen ging goed, ze begrijpen elkaar best snel, en af en toe kwam ze met een briefje bij de caravan dan hadden ze een disco georganiseerd

Vorig jaar heeft Dominika bij ons in het dorp meegedaan met de kivada (kindervakantiedagen)we hadden van te voren foto’s laten zien van het hutten bouwen en verven maar ze vond het maar niets om zo vies te worden , dat zijn ze niet gewend

Onze kinderen waren haar begeleiders en er was nog een Hongaarse jongen. Ze vonden het geweldig, want ze wilde niet meer mee naar huis als we haar`s avonds op kwamen halen.

Iedere keer dat ze komt hoor je weer meer over hoe het gaat in haar kindertehuis en kom je meer te weten over haar achtergrond.

We hoorden via de stichting wel dat dit één van de armste kindertehuizen is en dat ze niet veel te besteden hebben voor het eten e.d.

Toen we dat hoorden dachten we: waarom zouden we niet wat kleding inzamelen als we er eens heen gaan kunnen we dit meenemen.

Een beetje inzamelen werd al snel een heleboel.

We waren ook zeer benieuwd hoe ze daar zou wonen en zijn er Oktober 2009 voor het eerst heen geweest, gelijk maar met een vrachtwagentje met spullen waar ze erg blij mee waren.

Inmiddels hebben we een zeer goed contact met het kindertehuis en zijn al verschillende keren naar Gönc geweest met allerlei hulpgoederen.

Ook op de school waar de kinderen van het kindertehuis les hebben worden de contacten steeds beter en hebben we in augustus 2009 een vrachtwagen vol schoolmeubelen naar Gönc georganiseerd.

In februari 2011 gaat onze dochter Marieke voor een periode van 5 maanden haar buitenlandstage in Gönc doen voor de opleiding Pedagogisch werk.

Zij gaat zowel in het kindertehuis als op de school de kinderen begeleiden en ervaring opdoen.

Zo U ziet is ons hele gezin behoorlijk “besmet” met het Hongarije Virus, iets wat soms voor een buitenstaander moeilijk te begrijpen is maar wat ons allemaal een goed gevoel en zeer veel energie geeft.

Als U meer wil lezen over onze ervaringen tijdens de verschillende bezoeken, lga dan eens kijken op onze site: www.dehobbyschuur.nl en kijk dan op de page Hongarije.

Groetjes

Carel, Inge, Marieke, Janwillem Oldenboom